vergunning geweigerd omdat het niet past bij soort bedrijf kan dat zomaar

Weigering om branche of soort bedrijf kan bezwaar waard zijn

Ja, dat kan, maar het hoeft geen stand te houden. Een gemeente mag een vergunning weigeren omdat een bedrijf niet past bij de bestemming of het beleid voor die plek, bijvoorbeeld een bestemmingsplan dat alleen bepaalde branches toestaat op een bedrijventerrein of in een winkelstraat. Zo'n weigering is een besluit onder de Omgevingswet, en de gemeente moet daarbij precies uitleggen welke regel is toegepast en waarom uw bedrijf daar niet onder valt. Dat gebeurt niet altijd goed. Regelmatig blijkt de motivering te algemeen, of is niet duidelijk waarom de ene branche wel mag en de andere niet.

Juist die motivering is vaak het zwakke punt. Als de gemeente niet concreet maakt welk beleidsstuk of welk artikel uit het omgevingsplan de weigering draagt, is dat een aanknopingspunt voor bezwaar. Ook komt het voor dat een vergunning eerst wordt verleend en later, vanwege dezelfde brancheregels, weer wordt ingetrokken; dat is een ander besluit met een eigen procedure. Wie twijfelt of de weigering wel goed is uitgelegd, leest meer over een besluit zonder duidelijke motivering. En wie juist een eerder verleende vergunning kwijtraakt, vindt de aanpak daarvoor bij het intrekken van een vergunning. Voor horecazaken en terrassen gelden vaak weer eigen regels; daarvoor is er apart materiaal over een geweigerde horeca- of drankvergunning en over een afgewezen standplaats of terras.

Waarom de termijn van zes weken hier ook geldt

Een weigering op grond van brancheregels is een besluit in de zin van de Omgevingswet, en daartegen kan bezwaar worden gemaakt volgens de gewone regels van de Algemene wet bestuursrecht. Artikel 6:7 van die wet bepaalt dat de termijn voor bezwaar zes weken is, te rekenen vanaf de dag na de bekendmaking van het besluit. Deze termijn geldt voor iedere weigering op basis van het omgevingsplan, ongeacht de precieze reden die de gemeente geeft.